padre

Título reverencial anteposto ao nome dos sacerdotes dunha orde relixiosa ou cualificativo da orde ou cargo.

Cada un dos escritores da fin do s I á segunda metade do s II que, segundo a tradición, recibiron a doutrina dalgún apóstolo. Os máis coñecidos son Clemente, Ignacio de Antioquía, Hermes, Policarpo, Papías e os autores da Epístola de Bernabeu, da Epístola a Diogneto, da Segunda Epístola de Clemente e da Didakhé.

Membro dunha congregación misioneira fundada en 1869 por Charles Martial Allemand Lavigerie.

Cada un dos participantes nun concilio con voto deliberativo.

Cada un dos escritores da Igrexa que se distinguen pola ortodoxia da súa doutrina, pola santidade de vida, pola aprobación da Igrexa e pola antigüidade. Conclúe a época patrística con Isidoro de Sevilla para o Occidente e con Xoán Damasceno para o Oriente. Os que gozan de maior autoridade son os coñecidos como doutores. O termo inclúe frecuentemente os padres apostólicos e os apoloxistas dos tres primeiros séculos.

Cada un dos primeiros anacoretas e cenobitas cristiáns dos desertos de Exipto e Palestina (ss IV-V).

Confesor dunha persoa.

1 papa.