papar

Escoitar
papar

(< lat tardío pappāre‘comer’)

  1. v t

    Comer, principalmente cando se fai de xeito apurado.

    Ex: Papou toda a comida. OBS: Nalgunhas construcións omítese o complemento e adquire valor absoluto. Ex: Naquelas festas si que papabamos!

     Sinónimos: larfar, larpar.
  2. v t

    Sufrir os efectos molestos de algo.

    Ex: Papou unha boa molladura.
  3. v t

    Quedar aparvado.

Frases feitas

  • Papar moscas. Estar pasmado.

Palabras veciñas

Papandreu, Andreas Georgios | Papandreu, Georgios | Papanicolau, método de | papar | paparazzo* | paparón -na | paparote
Conxugar
VERBO papar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles papo
papas
papa
papamos
papades
papan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles papaba
papabas
papaba
papabamos
papabades
papaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles papei
papaches
papou
papamos
papastes
paparon
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles papara
paparas
papara
paparamos
paparades
paparan
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles paparei
paparás
papará
paparemos
paparedes
paparán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles paparía
paparías
paparía
papariamos
papariades
paparían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles pape
papes
pape
papemos
papedes
papen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles papase
papases
papase
papasemos
papasedes
papasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles papar
papares
papar
paparmos
papardes
paparen

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
papa
-
-
papade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles papar
papares
papar
paparmos
papardes
paparen
Xerundio papando
Participio papado
papada
papados
papadas