parénquima

parénquima

(

  1. [BOT]
    1. s m

      Tecido vexetal que está constituído por células vivas, poliédricas e máis ou menos isodiamétricas, de paredes celulares finas e non lignificadas, pouco especializadas, pero que normalmente perderon a facultade de reproducirse. É o tecido máis abundante nos órganos vexetais, e por iso se considera fundamental. As súas principais funcións son asimiladoras (parénquima asimilador ou clorénquima) e almacenadoras de materiais de reserva (parénquimas de reserva) como amidón, proteínas, aceites, azucres e mesmo auga (parénquima acuífero). Tamén hai un parénquima aerífero que presenta grandes espazos intercelulares e facilita a osixenación.

    2. parénquima en estacada

      Parte superior do mesofilo da folla, constituída por células parenquimáticas longas e finas, xuntas e con moitos cloroplastos.

    3. parénquima esponxoso/lacunoso

      Parte inferior do mesofilo da folla formada por células parenquimáticas separadas por grandes espazos intercelulares.

  2. s m [BIOL]

    Tecido esencial ou nobre dun órgano.