parvo -va
(< lat parvu ‘pequeno’)
-
adx e s
Que ou quen manifesta pouca intelixencia e disposición.
Ex: É tan parvo que nin sabe coller o autobús. Non che deu o recado o parvo do teu veciño?
Sinónimos: idiota, matalote, palerma. -
adx e s
Que ou quen posúe unha capacidade intelectual pouco desenvolvida.
-
adx e s
Que actúa sen malicia e non se aproveita das ocasións.
Ex: É tan parvo que non quixo que lle regalasen o coche. Foi un parvo ao non aceptar ese traballo.
-
adx e s
Que ou quen se asombra facilmente e non é capaz de reaccionar.
Ex: Quedou parvo cando lle dixeron a noticia. Parecía un parvo sen saber responder ante as críticas.
Sinónimos: aboubado. -
adx
Que resulta molesto ou inoportuno.
Ex: Non te poñas parvo e deixa traballar á xente. Neste tempo as moscas están parvas e moito pican.
Sinónimos: idiota. -
adx
-
Cousa ou feito propio dun parvo, sen fundamento nin base lóxica.
Ex: Non fagas preguntas parvas.
-
Que é absurdo e inxustificado e carece de sentido.
Ex: Foi un fallo parvo o que provocou o accidente.
-
Frases feitas
-
Facer/Pintar o parvo. Comportarse coma un parvo.
-
Verse parvo. Levar moito traballo para realizar algo.
Refráns
- Anque son parvo, non tanto que non saiba cantas son catro.
- Burro sexa quen a burro protexa.
- Burro sexa quen ser burro queira.
- Cada día que amañece a recua dos parvos crece.
- Do que é parvo e non o sabe, Deus teña del piedade.
- Do que é parvo e non sabe, Deus teña piedade.
- Este mundo non é dos parvos e mais, por iso, hainos.
- Home papón, merece que lle canten o kirieleisón.
- Na terra e no mar afoga o que non sabe nadar.
- O que é burro, Deus o oi"ate.
- O que está acolleito cando chove, é ben parvo, se se move; e, se se molla, é ben burro se se anoxa.
- O que parvo vai á guerra, parvo volve dela.
- Parvo é o que pensa que outro non pensa.
- Quen aos vinte anos non casa e aos trinta non ten casa e aos corenta non é rico, ese é un borrico.
- ¡Alá vai, alá vai o burro tras de súa nai!