pataria

s f [HIST/RELIX]

Movemento popular de carácter político-relixioso, creado en Milán en 1055 en reacción contra a simonía e o nicolaísmo. Gregorio VII protexeunos contra o bispo Guido de Velate. Minguou coa morte do bispo simoníaco Erlembaldo (1075), pero antes reduciu a autonomía da Igrexa Milanesa.