perfección

1. s f

   Calidade de perfecto

   Antónimos: imperfección.
2. s f

   Cousa perfecta.

3. 1. s f [FILOS/RELIX]

      Realización dun fin ou correspondencia de calquera cousa á norma, de forma que non pode ser mellorada.

   2. perfección cristiá [RELIX]

      Práctica do amor a Deus e ao próximo dunha maneira eminente, aínda que sempre perfectible, polo feito de que só Deus é perfecto. A dedicación exclusiva desta práctica determina o chamado estado de perfección ou perfección evanxélica.

Frases feitas

• Á perfección. Perfectamente.

Refráns

• O ben feito ben parece e o que o fai algo merece.
• O pan ben arrendado énchelle a eira ao seu amo.
• Pan ben sachado énchelle o cabazo ao amo.