petunia
petunia
(< fr petun < tupí guaranípetŷ ‘tabaco’)
-
s
f
[PLANTA]
Planta herbácea anual, de 20 a 50 cm de altura, de follas ovais e flores campanuladas, moi vistosas e de cores moi variadas. É orixinaria de América do Sur e moi común nos xardíns.
-
s
f
[BOT]
Flor desta planta.