picar
(< orixe expresiva)
-
v t
-
Ferir superficialmente cun obxecto rematado en punta.
Ex: Picou as pernas nas silvas. A enfermeira picoulle o dedo para sacarlle sangue.
-
Ferir ou punzar un animal co seu aguillón ou peteiro. Na tradición oral recóllense ditos como: “Cando a galiña pica ao galo, malo, malo. Cando o galo pica á galiña, sinal de pitos axiña”.
Ex: Os pardais picaron todas as cereixas. OBS: Nalgunhas construcións omítese o complemento e adquire valor absoluto. Ex: As abellas pican.
-
-
v t
Cortar algo en anacos pequenos.
Ex: Pícalle ben esa carne para que lle sexa mellor de comer. Picou a leña que estaba no alpendre.
-
v t
Facer un ou varios buratos en algo cun obxecto rematado en punta.
Ex: O revisor picou todos os billetes menos o meu. Picou a roda cunha punta.
-
v t
Dar golpes cun martelo, unha maza, un pico ou outro instrumento apropiado.
Ex: O teu irmán picou a parede onte pola mañá. OBS: Nalgunhas construcións omítese o complemento e adquire valor absoluto. Ex: O canteiro picou durante horas e horas.
-
v t
Aguilloar unha cabalaría coas esporas.
Ex: Picou o cabalo para saltar o regato.
-
v t
Facer buratos nun tecido a traza ou a humidade.
Ex: A traza picoulle todo o traxe.
-
v t
Tomar unha pequena cantidade de comida ou tomala pouco a pouco.
Ex: Pasade e picade algo con nós. OBS: Nalgunhas construcións omítese o complemento e adquire valor absoluto. Ex: Á noite non quere cear porque pica toda a tarde.
-
v t
Inxectar un fármaco.
Ex: O veterinario picoulle un antibiótico á xovenca.
-
v t e i
Morder un peixe o anzol.
Ex: A faneca picou o cebo. Cando a troita picou, puxei da cana.
-
v t
Incitar ou provocar a alguén con palabras ou accións.
Ex: Picouno ata que conseguiu que reaccionara. Non me piques se non queres que che conteste mal.
Confrontacións: esporear. -
v i
-
Producir ou sentir proído ou comechón nunha parte do corpo.
Ex: Coidado con esas herbas que pican moito. Moito lle pican as pernas coa auga salgada. Onde che pica?
Sinónimos: proer. -
Producir certos alimentos no padal ou na lingua unha sensación de ardor.
Ex: Os pementos de Padrón, uns pican e outros non.
-
-
v i
Descender bruscamente unha ave ou un avión.
-
v i
Caer nun engano.
Ex: Picou, e perdeu todos os aforros.
-
v pron
Ferirse superficialmente cun obxecto rematado en punta.
Ex: Piqueime coa agulla mentres cosía.
-
v pron
Perder o aire que contiña un corpo ao ser furado por un obxecto rematado en punta.
Ex: Moito chorou a nena cando se lle picou o globo.
-
v pron
Formarse buratos nunha tea ou materia.
Ex: Picáronse as sabas de estar tantos anos gardadas.
-
v pron
Levantar o vento ondas no mar.
Ex: Coa chegada da borrasca picouse o mar.
-
v pron
Estragarse o viño ou o leite.
-
v pron
Ofenderse alguén por unha palabra ou acción.
Ex: Picouse todo porque non o invitamos á festa.
-
v pron
Ter carie unha moa ou dente.
-
v pron
Inxectarse algún fármaco.
-
v
Termo da xerga das palilleiras que designa a acción de realizar os picados.
Indicativo
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles pico
picas
pica
picamos
picades
pican
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles picaba
picabas
picaba
picabamos
picabades
picaban
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles piquei
picaches
picou
picamos
picastes
picaron
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles picara
picaras
picara
picaramos
picarades
picaran
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles picarei
picarás
picará
picaremos
picaredes
picarán
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles picaría
picarías
picaría
picariamos
picariades
picarían
Subxuntivo
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles pique
piques
pique
piquemos
piquedes
piquen
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles picase
picases
picase
picasemos
picasedes
picasen
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles picar
picares
picar
picarmos
picardes
picaren
Imperativo
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
pica
-
-
picade
-
Formas nominais
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles picar
picares
picar
picarmos
picardes
picaren
picada
picados
picadas