pinza
(< fr pince ‘tenaces’)
-
s
f
-
Instrumento que consiste en dous brazos, soldados ou articulados por un dos seus extremos, ou ben cruzados e articulados, ou ben unidos por un resorte, que permiten agarrar ou suxeitar cousas ao facer presión pola súa parte central ou polos extremos, respectivamente.
Ex: Preciso máis pinzas para rematar de estender a roupa. Colleu o xeo coas pinzas. Tareixa sempre leva no bolso unhas pinzas de depilar.
-
[MED]
Instrumento metálico, xeralmente de dous brazos, que se utiliza en cirurxía para suxeitar ou comprimir.
-
[QUÍM]
Nome xenérico que se lle dá a varios tipos de soportes metálicos que, por medio de dispositivos diversos, serve para aguantar partes diferentes dunha montaxe química. OBS: Adoita empregarse en plural, aínda que referido a un só instrumento.
-
-
s
f
[ZOOL]
Cada unha das pezas duras, móbiles e opostas, situadas normalmente no extremo das patas anteriores dalgúns crustáceos, que lles serven como órganos de presión.
Sinónimos: tenaces. -
s
f
Especie de dobra que se lle fai a unha peza de roupa para diminuir a súa amplitude.
Ex: Non lle gustan os pantalóns con pinzas.
-
pinza de crocodilo
[ENX]
Pequena pinza de boca dentada e pechada por un resorte, que permite conectar rapidamente e provisionalmente condutores, cables e aparatos, entre outros.