1 pitar

(

v i
1. Facer soar un pito, unha bucina ou un instrumento semellante.
  
  Ex: Pitaron para que lles abrisen a porta do garaxe. Sopra forte ata que pite.
  Confrontacións: chifrar.
2. Soar un pito, unha bucina ou un instrumento semellante.
  
  Ex: A a bucina do coche non pita.
v t
Sinalar un árbitro unha infracción nunha competición ou nun xogo, tocando o pito.

Ex: Pitou unha falta inxustificada.
v t
Arbitrar unha competición deportiva.

Ex: O partido vaino pitar un árbitro internacional.
v t e i
Desaprobar ou censurar con asubíos a intervención de alguén ou de algo.

Ex: O público pitoulle ao cantante canto marchou. Todos pitaron a súa falta de profesionalidade.
Sinónimos: asubiar.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO ¹ pitar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles pito
pitas
pita
pitamos
pitades
pitan

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles pitaba
pitabas
pitaba
pitabamos
pitabades
pitaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles pitei
pitaches
pitou
pitamos
pitastes
pitaron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles pitara
pitaras
pitara
pitaramos
pitarades
pitaran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles pitarei
pitarás
pitará
pitaremos
pitaredes
pitarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles pitaría
pitarías
pitaría
pitariamos
pitariades
pitarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles pite
pites
pite
pitemos
pitedes
piten

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles pitase
pitases
pitase
pitasemos
pitasedes
pitasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles pitar
pitares
pitar
pitarmos
pitardes
pitaren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
pita
-
-
pitade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles pitar
pitares
pitar
pitarmos
pitardes
pitaren

Xerundio pitando

Participio pitado
pitada
pitados
pitadas