plafón

plafón

(

  1. s m [ARQUIT]
    1. Plano inferior dunha cornixa ou doutro corpo en beiril.

    2. Recheo ornamental feito na parte central dun ceo raso.

    3. Cada un dos artesóns ou taboleiros pechados cunha moldura.

    4. Cada un dos casetóns dun artesoado.

    5. Cada unha das pezas prefabricadas de xeso ou escaiola, que serven para a formación de ceos rasos.

    6. Porción de parede comprendida entre dúas aberturas ou dúas pilastras, formando un pechado rectangular gornecido cunha moldura.

    7. Plano resaltado, liso ou con molduras, que se aplica ou se deixa para adornar certas partes dun edificio.

  2. s m [CONSTR]

    Peza plana de madeira que nun moble ou nunha porta, tapa o espazo comprendido entre os montantes e os traveseiros.

  3. s m

    lampada plana e translúcida que se sitúa pegada ao teito para mitigar ou protexer unha luz.

Palabras veciñas

placodonte | placoide | placozoo -a | plafón | plage* | Plaid Cymru | plaid*