plafón
plafón
(
-
s
m
[ARQUIT]
-
Plano inferior dunha cornixa ou doutro corpo en beiril.
-
Recheo ornamental feito na parte central dun ceo raso.
-
Cada un dos artesóns ou taboleiros pechados cunha moldura.
-
Cada un dos casetóns dun artesoado.
-
Cada unha das pezas prefabricadas de xeso ou escaiola, que serven para a formación de ceos rasos.
-
Porción de parede comprendida entre dúas aberturas ou dúas pilastras, formando un pechado rectangular gornecido cunha moldura.
-
Plano resaltado, liso ou con molduras, que se aplica ou se deixa para adornar certas partes dun edificio.
-
-
s
m
[CONSTR]
Peza plana de madeira que nun moble ou nunha porta, tapa o espazo comprendido entre os montantes e os traveseiros.
-
s
m
lampada plana e translúcida que se sitúa pegada ao teito para mitigar ou protexer unha luz.