polea

polea

(< fr poulie)

  1. [TECNOL]
    1. s f

      Roda provista dun ollo no seu centro xeométrico que lle permite virar arredor dun eixe. Ten a superficie natural acanalada para que pase un cable ou unha corda que serve para cambiar a dirección ou o sentido dunha forza, que eventualmente se multiplica no efecto cando forma parte dun sistema, como por exemplo nun polispasto. A polea fixa, queda inmóbil respecto do movemento de translación do conxunto; a polea móbil adquire un movemento de translación simultáneo ao de rotación.

      Sinónimos: roldana.
    2. s f

      Roda de superficie lateral en forma de canle, soldada a unha barra, cuxo eixe é o xeométrico da barra, que permite transmitir un movemento a outra barra ou de recibilo mediante correas, eventualmente variando a velocidade como nalgúns axustes móbiles flexibles.

    3. polea móbil

      Polea que dispón de dúas rodas, unha fixa e outra móbil.

  2. s f

    Termo do latín dos chafoutas ou xerga dos albaneis que corresponde á voz ‘sopa’.

Palabras veciñas

Pole, de la | Pole, Reginald | pole- | polea | poleame | Poleares | poleiro