praguear

praguear

(< praga)

v t

Botar ou pedir pragas contra algo ou alguén.

Confrontacións

maldicir

Palabras veciñas

pragmatismo | pragmatista | prago | praguear | praguense | Praguerie | praguicida
Conxugar
VERBO praguear
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
pragueo
pragueas
praguea
pragueamos
pragueades
praguean
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
pragueaba
pragueabas
pragueaba
pragueabamos
pragueabades
pragueaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
pragueei
pragueaches
pragueou
pragueamos
pragueastes
praguearon
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
pragueara
praguearas
pragueara
praguearamos
praguearades
praguearan
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
praguearei
praguearás
pragueará
praguearemos
praguearedes
praguearán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
praguearía
praguearías
praguearía
pragueariamos
pragueariades
praguearían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
praguee
praguees
praguee
pragueemos
pragueedes
pragueen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
praguease
pragueases
praguease
pragueasemos
pragueasedes
pragueasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
praguear
pragueares
praguear
praguearmos
pragueardes
praguearen

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
praguea
-
-
pragueade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
praguear
pragueares
praguear
praguearmos
pragueardes
praguearen
Xerundio pragueando
Participio pragueado
pragueada
pragueados
pragueadas