presunción

1. s f

   Acción e efecto de presumir.

2. s f

   Opinión baseada en indicios.

3. [DER]
   1. s f

      Dedución feita polo xuíz ou pola lei da existencia dun feito ou dunha circunstancia descoñecidos a partir da certeza ou verdade dun coñecido, co que si hai un vínculo preciso ou directo. Se a dedución se fai pola lei, denomínase presunción legal, que como non pode ser impugnada por outras probas, denomínase iuris et iure ‘de feito e de dereito’; se a fai o xuíz, presunción xudicial, considerada verdadeira, mentres que non exista unha proba que demostre o contrario, denomínase iuris tantum ‘de dereito’.

   2. presunción de inocencia

      Suposición aplicada a toda persoa nun proceso penal mentres que non exista sentenza firme que a condene.

   3. s f

      Feito que a lei ten por certo sen necesidade de probalo.

4. s f

   Cualidade de presumido.

Refráns

• Dime do que presumes e direiche o que che falta.
• O carneiro arrufado foi por la e saíu rapado.
• O moito falar e o pouco saber, o moito gastar e o pouco ter, o moito presumir e o pouco valer logo botan un home a perder.
• Por campar, fame pasar.
• Por campar, moitas veces rabear.
• Teño aquí, teño alí e non teño nin alí nin aquí.