propiciar

propiciar

(

  1. v t

    Aplacar a ira de alguén gañando a súa benevolencia.

    Ex: Propiciaban os seus deuses con ofrendas.

  2. v t

    Favorecer a existencia ou a realización de algo.

    Ex: Propiciou a creación dun centro de acollida. O tempo non propiciaba ir de excursión.

Conxugar
VERBO propiciar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
propicio
propicias
propicia
propiciamos
propiciades
propician
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
propiciaba
propiciabas
propiciaba
propiciabamos
propiciabades
propiciaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
propiciei
propiciaches
propiciou
propiciamos
propiciastes
propiciaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
propiciara
propiciaras
propiciara
propiciaramos
propiciarades
propiciaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
propiciarei
propiciarás
propiciará
propiciaremos
propiciaredes
propiciarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
propiciaría
propiciarías
propiciaría
propiciariamos
propiciariades
propiciarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
propicie
propicies
propicie
propiciemos
propiciedes
propicien
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
propiciase
propiciases
propiciase
propiciasemos
propiciasedes
propiciasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
propiciar
propiciares
propiciar
propiciarmos
propiciardes
propiciaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
propicia
-
-
propiciade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
propiciar
propiciares
propiciar
propiciarmos
propiciardes
propiciaren
Xerundio propiciando
Participio propiciado
propiciada
propiciados
propiciadas