prosa
(< lat prosa)
-
s
f
[LIT]
-
Forma ordinaria da linguaxe, falando ou escribindo, non suxeita á medida nin ao ritmo do verso.
-
Forma da linguaxe empregada nos discursos públicos e nas diferentes obras literarias, que se pode manifestar de moitas maneiras: prosa rítmica, animada cunha cadencia musical semellante á da prosa libre; prosa poética, cando imita os recursos da poesía; ou prosa lírica, a que se inspira no lirismo. Con referencia ao estilo, pódese falar de prosa densa, concisa, etc.
-
-
s
f
[LIT]
Conxunto da obra escrita en prosa dun autor ou dun período.
-
s
f
[LIT]
-
Aquilo que se contrapón á poesía.
-
Obra que, na estética contemporánea contraposta á poesía, non acada a plenitude de expresión artística ou ben só responde a unhas finalidades prácticas.
-
-
s
f
Carencia de poesía, de idealismo e, por contra, exceso de submisión ás necesidades prácticas, ás esixencias diarias e materiais.
-
s
f
[RELIX/MÚS]
Canto litúrxico rimado que se executaba xeralmente tras o aleluia da misa e da capítula de vésperas. Orixinariamente era un texto, a maneira de tropo, adaptado a unha vocalización dun canto litúrxico, pero no s X xa designaba o texto extenso e vagamente rimado que se cantaba despois do aleluia da misa. Nos manuscritos litúrxicos xermánicos denomínase secuencia. A reforma de Pío V (1568) só conservou catro.