rascón
(
-
s
m
Instrumento formado por unha prancha metálica e provisto dunha empuñadura que se usa para alisar, rascar ou arrincar, principalmente madeira, pelo de gando ou pintura.
-
s
m
[ANIMAL/ORNIT]
Nome común que reciben algunhas aves da familia dos rálidos, dos xéneros Rallus e Crex.
-
rascón de auga
[ANIMAL/ORNIT]
Ave de aproximadamente 28 cm, sen diferenzas entre sexos, con plumaxe parda con algunhas zonas máis escuras polo dorso, e cinsenta polo ventre e fazulas. Vive en zonas de brañas e de ribeiras de ríos e lagoas, onde se alimenta de materia vexetal, insectos e anfibios. Distribúese por case toda Europa, e é moi común en Galicia, onde se pode ver en zonas do litoral.
-
rascón de terra
[ANIMAL/ORNIT]
Ave de ata 27 cm de lonxitude, sen diferenzas entre sexos, con plumaxe acastañada con pencas negras, pero co ventre e peito cinsento e ás sen apencar. Vive en zonas de herba alta ou de cultivos de cereais, e aliméntase de insectos, miñocas e sementes. É rara a súa presenza en Galica, pero pode verse de paso en outono e no verán.