rebentar

1. v i

   Romper algo violentamente por causa da presión interior.

   Ex: O encanamento rebentou ao quedar a auga conxelada.

2. v i

   olver botar auga un manancial que secara.

   Ex: A fonte rebentou despois da tronada.

3. v i

   olver medrar a herba nun lugar onde xa non había.

   Ex: O prado rebentará coa chuva.

4. v i

   Botar as plantas os abrochos.

   Ex: Os abrochos rebentaron na primavera.

5. v i

   Estar ansioso por realizar algo.

   Ex: Rebento por dicirllo todo e que saiba a verdade.

6. v i

   Estar algunha cousa moi chea de algo.

   Ex: A bolsa rebentaba de caramelos.

7. v i

   Estar alguén inchado de tanto comer.

   Ex: Tiña tanta fame e agora rebento.

8. v t

   1. Facer que algo abra ou estale de maneira brusca.

      Ex: Rebentou o ferrollo para entrar. María sempre rebenta os grans da cara.

   2. [MED]

      Abrir un absceso por medio da presión.

9. v t

   Provocar a morte dun animal por un esforzo excesivo.

   Ex: Como sigas así vas rebentar o cabalo.

10. v t

    Provocar a avaría dalgunha cousa ao forzala no uso.

    Ex: Non aceleres tanto que vas rebentar o motor.

11. v t

    Cansar moito un traballo.

    Ex: Ese traballo rebentouno todo.

12. v t

    Provocar o fracaso de algo, especialmente un acto público.

    Ex: Un grupo de radicais rebentou o mitin político.

13. v pron

    Morrer debido a un esforzo excesivo.

    Ex: Rebentouse.

14. v pron

    Fatigarse alguén a causa dun esforzo ou traballo excesivo.

    Ex: Rebentouse a traballar para rematar todo neste mes.

Frases feitas

• Rebentar coa risa. Rir moito ou ás gargalladas.

• Rebentar o mar. Escachar o mar contra as rochas.