reciprocidade

1. s f

   Calidade de recíproco.

2. s f [ANTROP/CULT]

   Intercambio de bens ou obxectos de valor para establecer ou reforzar as relacións entre persoas sen que conte expresamente o valor económico ou o feito de chegar a un equilibrio entre os bens intercambiados, aínda que iso sexa culturalmente implícito.

3. s f [DER]

   1. Situación, nas obrigas bilaterais, en que os dous contratantes teñen a mesma calidade de creditor e debedor.

   2. Dereito de igualdade e de mutuo respecto entre os estados, que serve de base a todos os acordos internacionais.

Refráns

• A demo, demo e medio.
• A pillo, pillo e medio.
• A quen lle negaches algo, nada lle pidas.
• A ruín, ruín e medio.
• A un ruín, outro ruín.
• Coa vara que midas serás medido.
• Como che faga o teu compadre, faille.
• Como midas, hante medir.
• Dáme e dareiche.
• Golpe que se leva, mal se pode volver.
• Man por man, coma o pardal.
• Man por man, como pailán.
• Mans que tomades ¿por que non dades?
• Non hai costa sen val nin val sen costa.
• Ó que dá de balde, darlle.
• Obra saca obra.
• Onde as dan, as toman.
• Por iso che fago, para que me fagas, porque non es Deus que me vallas.
• Unha boa obra págase con outra.
• Unha man lava a outra e as dúas lavan a cara.
• Xa que a auga non vai ao muíño, vaia o muíño á auga.