recusación

recusación

(< lat recusatĭōne)

  1. s f

    Acción e efecto de recusar.

  2. s f [DER]

    Figura do dereito procesual que ten como fin excluír a petición da parte ao xuíz ou perito que, a causa das súas relacións coa parte contraria, pode considerarse como predisposto. En caso de que concorran unha das clases legais de recusación, o xuíz ou perito pode practicar abstención, se non o fixese, a parte prexudicada pode iniciar o incidente de recusación.

  3. s f [DER]

    Facultade de demandar que un determinado funcionario se absteña de intervir nun procedemento baseado na existencia dun posible interese persoal do mesmo no asunto ou nas súas relacións cos interesados.

Palabras veciñas

recurvirróstrido -da | recusábel | recusable | recusación | recusante | recusar | Red