roseira

Planta herbácea do xénero Rosa, da familia das rosáceas, con talos con espiñas e flores de cores vistosas e aromáticas. A maioría das roseiras de xardín son de orixe híbrida e teñen como principais especies emparentadas: R. chinesis, R. orodata, R. multiflora e R. wichuraina, de Asia oriental, R. moschata e R. foetida, de Asia occidental, e R. gallica, de Europa. A roseira silvestre (R. agrestis), de flores brancas, dáse en matos de terra lenta. A roseira alpina (R. pendulina), de flores dun rosado purpúreo, crece en bosques e matos de alta montaña. A especie R. sempervirens, é de flores brancas, e habita en aciñeirais, matos e en terra lenta. A roseira espiñosísima (R. pimpinellifolia), de flores brancas, dáse en bosques de montaña media. A roseira gálica (R. gallica), de flores dun rosado forte, cultívase e tamén é espontánea. A roseira glauca (R. glauca), de flores de cor rosada forte, crece en matos, nos Pireneos. A roseira de flor pequena (R. micrantha), de flores dun rosado pálido, é propia de matos. A roseira almiscreira (R. moschata), de flores de cor crema, é cultivada e naturalizada. A roseira pomífera (R. villosa), de flores rosadas, crece en matos de montaña. A roseira reptante (R. arvensis), de flores brancas, vive en bosques e na montaña media. A roseira ferruxinosa (R. rubiginosa), de flores dun rosado vivo, é propia de matos montañosos. A roseira siciliana (R. sicula), de flores rosadas, atópase, escasamente, en matos de montaña. A roseira tomentosa (R. tomentosa), de flores rosadas, medra en matos de montaña. OBS: Tamén se denomina silvamar.