salvaxe

(< occit salvatge)

adx
1. Que medra sen o coidado do home, especialmente referido a unha planta ou animal.
  Confrontacións: silvestre.
2. Que vive libre en estado natural.
  Confrontacións: silvestre.
3. Aplícase ao terreo abrupto, despoboado e inculto.
adx e s
Que ou quen pertence a unha civilización primitiva.
adx e s
Que ou quen se comporta de forma violenta e pouco civilizada.
mito do bo salvaxe [MIT/LIT]
Mito da existencia dun home forte, virtuoso e simple, que vive en rexións case inaccesibles, e que se atopa aínda nas condicións paradisíacas do principio do mundo porque se mantivo fiel á natureza. Fundamentado nas noticias dos descubridores, o mito madurou na literatura europea do s XVI.

Palabras veciñas