santaláceo -a

Relativo ou pertencente ás santaláceas.

Planta da familia das santaláceas.

Familia de plantas herbáceas ou leñosas semiparasitas, da orde das santalais, de follas simples, enteiras, opostas ou alternas, ás veces escamiformes. As súas flores son bisexuais ou unisexuais, pequenas, actinomorfas, de periantio tubular e a miúdo carnoso, case sempre agrupadas en inflorescencias. Os froitos son indehiscentes e monospermos, xeralmente drupáceos. Aparecen nas zonas cálidas e temperadas. En Galicia aparece a xesta mansa (Osyris alba).