secretario -ria

Persoa encargada de redactar as actas, dar fe dos acordos, redactar as memorias, custodiar os documentos ou escribir a correspondencia dunha corporación, oficina ou asemblea.

Funcionario real encargado da correspondencia secreta e das cartas do selo secreto, a miúdo con funcións administrativas e de goberno.

Funcionario dun corpo con habilitación estatal, responsable da secretaría dun concello ou dunha deputación. É o asesor da corporación, fedatario dos seus actos, xefe do persoal e coordinador dos servizos administrativos.

Xefe do órgano superior dun departamento ministerial situado entre o ministro e o subsecretario. Encárgase dunha determinada unidade ou subdivisión respecto da cal exerce directamente funcións que en principio lle corresponden ao ministro e que este expresamente lle delega.

Ministro principal, nalgúns estados americanos, que fai as funcións de primeiro ministro e ás veces é o encargado dos asuntos exteriores ou outras materias.

Cardeal que preside a secretaría oficial do Estado. Colaborador inmediato do Papa, é tamén prefecto da congregación para os asuntos públicos da Igrexa.

Cabeza ou dirixente principal dalgúns partidos políticos.

Xefe do órgano superior dun departamento ministerial con rango de subsecretario, ao que lle corresponden a coordinación e a dirección de competencias específicas e sectoriais.

Xefe do órgano encargado da recollida de documentación e de realizar estudos sobre as materias propias dun departamento, como tamén de prestarlle asistencia técnica e administrativa ao seu titular. Ten categoría de director xeral.

Funcionario público, que forma parte do persoal da administración de xustiza, encargado de dar fe dos actos e as dilixencias dun tribunal. Integrado no Corpo Nacional Titulado Superior, pode ser secretario de sala ou secretario xudicial. Ademais da obriga de actuario, ten o cargo de arquivador de expedientes, asistir aos xuíces e aos tribunais no exercicio das súas funcións e é xefe directo do persoal auxiliar da secretaría.