seminomadismo
seminomadismo
(
s
m
[ETN/SOCIOL]
Forma de vida condicionada por un tipo de economía mixta que comporta un cultivo temporeiro da terra e un pastoreo nómade. É característico de zonas semidesérticas ou pouco favorecidas polas chuvias que permiten unha soa colleita e onde se fai preciso levar o gando a zonas máis húmidas en época de seca.