semipelaxianismo

Pensamento dos teólogos dos ss V e VI, sobre todo Xoán Casiano, Vicente de Lerins e Fausto de Riez, co apoio dos monxes do sur da Galia, que tentaron mitigar a doutrina da graza de santo Agostiño. Sostén que a diferenza entre escollidos e réprobos non depende da predestinación divina senón da vontade humana. Considerado reminiscencia do pelaxianismo, foi combatido por Próspero de Aquitania, Fulxencio de Ruspe e Cesáreo de Arles, que obtiveron a condena no segundo sínodo de Aurenja (529).