sicómoro
sicómoro
(< lat sycomǒru < gr συκον ‘figo’ +μόρος ‘moral’)
s
m
[PLANTA]
Árbore de 10 a 15 m de altura, de copa arredondada, de follas ovadas, rugosas e sen pelos, de flores verdosas e de froitos comestibles. É nativa do nordés e do L de África, e en ocasións plántase como ornamental.