sobrevir

Escoitar
sobrevir

(< lat supervenīre)

v i

Ocorrer ou acontecer algo de súpeto ou de xeito imprevisto.

Ex: Sobreveulle unha suor moi fría.

Citas

  • Sobreveulle unha suor moi fría.

Palabras veciñas

sobrevaloración | sobrevalorar | sobrevindo -da | sobrevir | sobrevivente | sobrevivir | sobrevoar
Conxugar
VERBO sobrevir
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -

-
sobrevén

-

-
sobreveñen
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -

-
sobreviña

-

-
sobreviñan
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -

-
sobreveu

-

-
sobreviñeron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -

-
sobreviñera

-

-
sobreviñeran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -

-
sobrevirá

-

-
sobrevirán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -

-
sobreviría

-

-
sobrevirían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -

-
sobreveña

-

-
sobreveñan
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -

-
sobreviñese

-

-
sobreviñesen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -

-
sobreviñer

-

-
sobreviñeren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
%

-
-
%

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -

-
sobrevir

-

-
sobreviren
Xerundio sobrevindo
Participio sobrevindo/sobrevido
sobrevinda/sobrevida
sobrevindos/sobrevidos
sobrevindas/sobrevidas