someter

(

v t
Poñer a alguén, xeralmente á forza, baixo unha autoridade ou un poder.

Ex: Someteron a poboación pola forza.
v t
Propor algo a alguén para que dea a súa opinión.

Ex: Someteu o seu libro á nosa opinión.
v t
Facer que algo ou alguén sufra os efectos dunha determinada acción.

Ex: Someteron os xogadores a duras probas.
v pron
Manifestar obediencia á autoridade.

Ex: Sometéronse ás leis.
v pron
Aceptar alguén algo que se lle impón.

Ex: Aínda que nos custe sometémonos á vosa decisión.
v pron
Recibir os efectos dunha acción.

Ex: Sometéronse a graves perigos.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO someter

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles someto
sometes
somete
sometemos
sometedes
someten

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles sometía
sometías
sometía
sometiamos
sometiades
sometían

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles sometín
sometiches
someteu
sometemos
sometestes
someteron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles sometera
someteras
sometera
someteramos
someterades
someteran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles someterei
someterás
someterá
someteremos
someteredes
someterán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles sometería
someterías
sometería
someteriamos
someteriades
someterían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles someta
sometas
someta
sometamos
sometades
sometan

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles sometese
someteses
sometese
sometesemos
sometesedes
sometesen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles someter
someteres
someter
sometermos
someterdes
someteren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
somete
-
-
sometede
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles someter
someteres
someter
sometermos
someterdes
someteren

Xerundio sometendo

Participio sometido
sometida
sometidos
sometidas