sosegar

(< lat v *sessicāre, desessu, p p de sedēre ‘estar sentado’)

v t
Facer sentir sosego ou tranquilidade a alguén.

Ex: Estaba moi nervioso pero logramos sosegalo. Colleuna no colo para sosegala.
Sinónimos: acougar, calmar, tranquilizar. Antónimos: desasosegar.
v i e pron
Quedar tranquilo ao liberarse dalgunha inquietude ou preocupación.

Ex: Sosegou cando a viu entrar. Sosegouse despois de oíla por teléfono.
Sinónimos: acougar.
v pron
Quedar en calma algo ou alguén.

Ex: O vento sosegouse e deixou de chover. Deixa de berrar e soségate.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO sosegar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles sosego
sosegas
sosega
sosegamos
sosegades
sosegan

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles sosegaba
sosegabas
sosegaba
sosegabamos
sosegabades
sosegaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles soseguei
sosegaches
sosegou
sosegamos
sosegastes
sosegaron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles sosegara
sosegaras
sosegara
sosegaramos
sosegarades
sosegaran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles sosegarei
sosegarás
sosegará
sosegaremos
sosegaredes
sosegarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles sosegaría
sosegarías
sosegaría
sosegariamos
sosegariades
sosegarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles sosegue
sosegues
sosegue
soseguemos
soseguedes
soseguen

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles sosegase
sosegases
sosegase
sosegasemos
sosegasedes
sosegasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles sosegar
sosegares
sosegar
sosegarmos
sosegardes
sosegaren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
sosega
-
-
sosegade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles sosegar
sosegares
sosegar
sosegarmos
sosegardes
sosegaren

Xerundio sosegando

Participio sosegado
sosegada
sosegados
sosegadas