soster
(< lat sustinēre)
-
v t
Aguantar unha cousa o peso doutra que está sobre ela.
Ex: Cederon os piares que sostían a bóveda.
-
v t
Resistir a forza de algo ou alguén.
Ex: O dique non puido soster a forza da riada.
-
v t
Suxeitar algo ou a alguén para que non caia.
Ex: Sostenme a bicicleta.
-
v t
Manter algo ou facer que algo continúe.
Ex: Sostivo unha longa conversa con nós. Sostiveches demasiado tempo esa situación.
-
v t
Satisfacer as necesidades vitais dunha persoa.
Ex: Sosteño a cinco fillos.
-
v t
Defender algo mediante argumentos e probas.
Ex: Sosteño que ela non o fixo.
-
v pron
Tomar alimento.
Ex: Sostéñense a base de vexetais.
-
v pron
Manterse en equilibrio.
Ex: É capaz de sosterse sobre unha corda.
-
v pron
Manterse de pé.
Ex: Con nove meses o cativo xa se sostiña.
-
v pron
Manter unha situación ou estado.
Ex: Os impostos sostíñanse sen subir.
Palabras veciñas
sospeitoso -sa | Sostakovič, Dmitrij Dmitrijevic | sostemento | soster | sostíbel | sostible | sostido -daIndicativo
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles sosteño
sostés
sostén
sostemos
sostedes/sostendes
sosteñen
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles sostiña
sostiñas
sostiña
sostiñamos
sostiñades
sostiñan
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles sostiven
sostiveches
sostivo
sostivemos
sostivestes
sostiveron
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles sostivera
sostiveras
sostivera
sostiveramos
sostiverades
sostiveran
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles sosterei
sosterás
sosterá
sosteremos
sosteredes
sosterán
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles sostería
sosterías
sostería
sosteriamos
sosteriades
sosterían
Subxuntivo
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles sosteña
sosteñas
sosteña
sosteñamos
sosteñades
sosteñan
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles sostivese
sostiveses
sostivese
sostivesemos
sostivesedes
sostivesen
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles sostiver
sostiveres
sostiver
sostivermos
sostiverdes
sostiveren
Imperativo
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
sostén
-
-
sostede
ou
sostende
-
Formas nominais
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles soster
sosteres
soster
sostermos
sosterdes
sosteren
sostida
sostidos
sostidas