sotana

sotana

(

s f [INDUM/RELIX]

estimenta talar, abotoada de arriba a abaixo, que levan os clérigos. Normalmente negra, nalgúns dignatarios é vermella ou morada e a do papa é branca. Nas súas orixes (s XIII-XIV) era usada indistintamente por homes e mulleres baixo o manto. Sisto V prescribiuna para o clericato e Pío IX fíxoa obrigatoria.

Palabras veciñas

Sotades | Sotades | Sotalia | sotana | sotavento | Sotavento, illas de | sotelar