suar

(< lat sudāre)

v i
Expeler suor polos poros da pel.

Ex: Despois de facer exercicio suaba sen parar.
v i
Empregar moito esforzo para conseguir algo.

Ex: Suou moito para chegar onde está.
v i
Deixar un corpo pasar un líquido polos seus poros.

Ex: As plantas súan.
v t
Encher algo de suor.

Ex: Suou toda a camiseta coa calor que facía.
v
Termo do barallete, xerga dos afiadores e paraugueiros que corresponde ás voces ‘queimar’ e ‘arder’.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO suar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles súo
súas
súa
suamos
suades
súan

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles suaba
suabas
suaba
suabamos
suabades
suaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles suei
suaches
suou
suamos
suastes
suaron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles suara
suaras
suara
suaramos
suarades
suaran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles suarei
suarás
suará
suaremos
suaredes
suarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles suaría
suarías
suaría
suariamos
suariades
suarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles súe
súes
súe
suemos
suedes
súen

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles suase
suases
suase
suasemos
suasedes
suasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles suar
suares
suar
suarmos
suardes
suaren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
súa
-
-
suade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles suar
suares
suar
suarmos
suardes
suaren

Xerundio suando

Participio suado
suada
suados
suadas