substituír

Escoitar
substituír

(< lat substituĕre)

  1. v t

    Pasar a ocupar unha persoa ou cousa o lugar que ocupaba outra.

    Ex: Unha araucaria substituíu a árbore morta.
  2. v t

    Pórse unha persoa ou cousa en lugar doutra.

    Ex: O encargado substituíume temporalmente no meu posto.

Formas incorrectas

reemprazar

Refráns

  • A rei morto, rei posto.

Palabras veciñas

substituíbel | substituíble | substituínte | substituír | substitutivo -va | substituto -ta | substrato
Conxugar
VERBO substituír
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles substitúo
substitúes
substitúe
substituímos
substituídes
substitúen
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles substituía
substituías
substituía
substituïamos
substituïades
substituían
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles substituín
substituíches
substituíu
substituímos
substituístes
substituíron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles substituíra
substituíras
substituíra
substituiramos
substituirades
substituíran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles substituirei
substituirás
substituirá
substituiremos
substituiredes
substituirán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles substituiría
substituirías
substituiría
substituiriamos
substituiriades
substituirían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles substitúa
substitúas
substitúa
substituamos
substituades
substitúan
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles substituíse
substituíses
substituíse
substituisemos
substituisedes
substituísen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles substituír
substituíres
substituír
substituírmos
substituírdes
substituíren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
substitúe
-
-
substituíde
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles substituír
substituíres
substituír
substituírmos
substituírdes
substituíren
Xerundio substituíndo
Participio substituído
substituída
substituídos
substituídas