sufete
sufete
(< lat sufĕte
s
m
[HIST]
Maxistrado fenicio, propio de Cartago e dos pobos que estaban baixo a influencia púnica. En Cartago había dous, que constituían a maxistratura suprema e eran daquela o órgano executivo da política interior e exterior. Eran elixidos por un ano entre os membros das grandes familias.