2 santón, santoa
2 santón, santoa
(< latSantŏnes)
-
adx
Relativo ou pertencente aos santóns.
-
s
[ETN/HIST]
Individuo do pobo santón.
-
s
m pl
[ETN/HIST]
Antigo pobo de orixe celta que habitaba en Saintonge, na Galia Occidental.