2 taro*
2 taro*
-
s
m
[PLANTA]
Planta herbácea perenne, de ata 2 m de altura, con grandes follas peltinervias e oblongo-ovadas. É orixinaria do SL asiático e extensamente cultivada en Polinesia para a obtención dos tubérculos comestibles.
-
s
m
[ALIM]
Tubérculo da planta do taro. É o alimento básico dos polinesios, os que, despois de asalo ou cocelo para destruír un glicósido que contén, preparan o poi, que é unha masa pastosa amilácea, de gusto un pouco acedo pero agradable.