tenor

(< ital tenore)

s m [MÚS]
Nota central, no canto gregoriano, dunha salmodia ou dun recitativo que asume a función de dominante nos diversos modos.
s m [MÚS]
1. Nome dado ao tipo máis agudo de voz de home, que adoita comprender aproximadamente do do 2 ao do 4 e que se clasifica segundo a potencia e a calidade da voz.
2. Home que canta con voz de tenor.
adx
Aplícase ao instrumento dunha familia que se aproxima á tesitura dun tenor, como o saxo tenor ou a frauta tenor.

Palabras veciñas