Tercio de Gallegos ou Tercio de Voluntarios Urbanos de Galicia ou Batallón de Gallegos

Rexemento voluntario de infantaría de liña creado en Bos Aires o 17 de setembro de 1806 por Pedro Antonio Cerviño Núñez, director da Escuela Náutica, para defender a cidade dun ataque británico similar ao acontecido meses antes. Constaba de 600 homes distribuídos en 8 compañías de fusileiros de liña e unha de granadeiros lixeiros, 10 tambores, 1 pito ou pífano militar e, completando a fanfarra musical, as gaitas tomadas como trofeo de guerra ao 71º rexemento de Highlanders de Escocia. Tivo dúas bandeiras de seda branca: unha coronela coas Armas Reais nun lado e a cruz encarnada do Apóstolo Santiago, o seu patrón, no outro; e unha batallona co escudo do Reino de Galicia por un lado e o escudo de Bos Aires polo outro. Foi destinado á Banda Oriental de Uruguay, unha vez ocupada esta a comezos de 1807, pero non entrou en combate pola inmediata caída de Montevideo. O 2 de xullo de 1807 enfrontouse nos Corrales de Miserere ás tropas do xeneral J. Whitelocke e, despois da xornada do 5 de xullo, obtiveron a rendición do derradeiro bastión británico no convento de Santo Domingo. Colaborou na Guerra da Independencia española, enviando cartos, xurou fidelidade a Fernando VII e participou nos movementos a favor da creación de xuntas nos territorios de Ultramar. Foi disolto ao redor de 1910, e volveu ao servizo activo en 1995 grazas ao labor da Escuela Nacional de Náutica, co apoio da comunidad galega de Bos Aires e da Xunta de Galicia. Converteuse na Guardia de Honor desta academia marítima.