tesmoteta
tesmoteta
(< grθεσμοθέτης ‘lexislador’)
s
m
[HIST]
Título que se aplica a seis dos nove arcontes atenienses. Durante os ss V e IV a C, eran cargos anuais e elixidos por sorteo, cuxas funcións principais eran instruír tanto causas públicas (delitos contra o estado), como privadas (adulterio ou furto).