tétrade

(< grτετράς, άδος ‘catro’)

s f
Colección de catro.
s f [BOT]
1. Conxunto de catro células que resultan de dúas divisións consecutivas, xeralmente nunha meiose, dunha mesma célula.
2. Conxunto de catro grans de pole unidos, que proveñen dunha mesma célula nai.
s f [MICROB]
Grupo formado por catro cocos dispostos en dúas direccións do espazo.
s f [XEN]
Grupo de catro crómatides que resultan do emparellamento de dous cromosomas homólogos.

Palabras veciñas