tetrarquía

tetrarquía

(< tetrarchĭa < grτετραρχία)

  1. s f [HIST]

    Cada un dos gobernos dun país dividido en catro partes. Desenvolveuse, entre outras, nas tribos de Tesalia e Galacia.

  2. s f [HIST]

    Modo de combate da falanxe macedónica que formaba en combate con catro fileiras de guerreiros.

  3. s f [HIST]

    Sistema de catro soberanos, dous augustos e dous césares, implantado no Imperio Romano polo ordenamento imperial de Diocleciano, en 283.

Palabras veciñas

tetraquenio | tetrarca | tetrarcado | tetrarquía | tetrasílabo -ba | tetrasomía | tetráspora