tolerar

Escoitar
tolerar

(< lat tolerāre)

  1. v t

    Soportar algo con paciencia.

    Ex: Tolera os nenos de marabilla.
  2. v t

    1. Permitir que se faga algo, cando se ten poder para impedilo.

      Ex: Tolera que lle organicen a vida.

       Sinónimos: admitir.

    2. Permitir que se faga algo que non se aproba.

      Ex: Toleramos con dificultade que traballes niso.

       Sinónimos: consentir.
  3. v t

    1. Soportar sen sufrir ningún dano a acción de algo que podería ser prexudicial.

      Ex: Tolera sen problemas o frío polar.
    2. [MED]

      Resistir sen dano a acción dun veleno, dunha medicina ou dunha droga.

      Ex: Non tolera a codeína.

Palabras veciñas

tolerancia | tolerante | tolerantismo | tolerar | tolería | tolete | toleteira
Conxugar
VERBO tolerar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles tolero
toleras
tolera
toleramos
tolerades
toleran
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles toleraba
tolerabas
toleraba
tolerabamos
tolerabades
toleraban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles tolerei
toleraches
tolerou
toleramos
tolerastes
toleraron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles tolerara
toleraras
tolerara
toleraramos
tolerarades
toleraran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles tolerarei
tolerarás
tolerará
toleraremos
toleraredes
tolerarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles toleraría
tolerarías
toleraría
tolerariamos
tolerariades
tolerarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles tolere
toleres
tolere
toleremos
toleredes
toleren
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles tolerase
tolerases
tolerase
tolerasemos
tolerasedes
tolerasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles tolerar
tolerares
tolerar
tolerarmos
tolerardes
toleraren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
tolera
-
-
tolerade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles tolerar
tolerares
tolerar
tolerarmos
tolerardes
toleraren
Xerundio tolerando
Participio tolerado
tolerada
tolerados
toleradas