tomiño

Arbusto perenne, aromático, de ata 30 cm de altura, con follas estreitas e moi pequenas e flores de branco a purpúreo que están dispostas en acios terminais moi densos. Florece entre mediados da primavera e mediados do verán. Crece en sitios secos, áridos, pedregosos e pouco fértiles. É orixinario do Mediterráneo e é moi frecuente en toda a Península Ibérica. Emprégase como planta medicinal, polas súas propiedades como antiséptico, na industria da perfumaría e coma condimento de cociña.

Planta herbácea ou arbusto, de ata 80 cm de altura, con follas planas, pecioladas, elípticas ou lanceoladas, sen pelos longos ou cilios na base. As flores son brancas dispostas en inflorescencias globosas, pedunculadas ou case sésiles. Florece entre maio e agosto en zonas de matorral. Pódese atopar en altitudes que van desde o nivel do mar ata os 1.800 m. É endémico da Península Ibérica. Emprégase como condimento de cociña, como planta aromática e tamén como planta medicinal.