tomografía

Técnica radiolóxica en que se obteñen imaxes que existen nun plano determinado. A súa finalidade é mostrar os detalles nese plano do corpo e prescinden das imaxes das estruturas noutros planos.

Técnica que se basea na imaxinaría electrónica, non óptica, mediante a que se poden obter imaxes radiográficas de calquera sección plana do corpo humano. O procedemento consiste en facer pasar a través do corpo do paciente un feixe de raios X que son recollidos por unha serie de captadores electrónicos que están situados na outra banda do corpo. A intensidade do raio recibido polos captadores, que dependen da densidade dos tecidos que atravesan, xera unha corrente eléctrica proporcional a esta que é diferente para cada posición do emisor. Esta información é sintetizada por un ordenador que proporciona directamente unha imaxe sobre a pantalla dun monitor de televisión, pero tamén pode ser fixada, se convén, sobre película fotográfica.

Técnica de diagnose que se basea na imaxinaría electrónica, non óptica, mediante a que se poden obter imaxes de seccións tomográficas do organismo utilizando moléculas radioactivas que emiten positróns. A TEP posibilita a realización de estudos funcionais, coa obtención de imaxes de actividade fisiolóxica.