tungro -gra

(< lat Tungrōs)

adx
Relativo ou pertencente ao pobo tungro.
s [ETN/HIST]
Individuo do pobo tungro.
s m pl [ETN/HIST]
Pobo xermánico establecido na parte da Galia que corresponde a actual Bélxica despois de que César exterminase aos eburóns (53-51 a C). O seu país foi moi pouco romanizado. O seu centro estaba en Tongres, antiga Aduatuca.

Palabras veciñas