tina

tina

(< lat tina)

  1. s f

    Recipiente ancho e baixo, xeralmente de plástico ou metal, de forma redondeada e con dúas asas.

  2. s f

    Termo da xerga dos cabaqueiros ou telleiros que designa o recipiente de madeira utilizado para o transporte de materiais que presenta forma tronco-piramidal cadrada coa base máis estreita pechada (cu) e a ancha aberta (boca); en dúas das caras opostas e preto da boca ten uns furados polos que se pasa un anaco de corda que fai de asa.

Palabras veciñas

Tīmūr Lang | timúrida | tiña | tina | Tinajo | tinámido -da | tinamiforme