unir

(

v t
Formar un todo con dúas cousas ou máis.

Ex: Uniron as pezas do crebacabezas e enmarcárono.
v t
Establecer entre dúas ou máis cousas ou persoas unha ligadura material, moral ou legal.

Ex: Está unido ao equipo por un contrato de tres anos.
v t
Pór de acordo a alguén ou a algún organismo para que traballen por uns intereses comúns.

Ex: Goberno e sindicatos uniron as súas forzas ante a Unión Europea.
v pron
Formar un conxunto dúas ou máis cousas.

Ex: O Sil únese co Miño no concello da Peroxa.
v pron
Establecer calquera tipo de relación unha persoa ou organismo con outros.

Ex: Uníronse en matrimonio despois de catro anos de noivado.
v pron
Pórse de acordo varias persoas ou organismos para traballar por un interese común.

Ex: Os empregados uníronse nas súas reivindicacións.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO unir

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles uno
unes
une
unimos
unides
unen

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles unía
unías
unía
uniamos
uniades
unían

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles unín
uniches
uniu
unimos
unistes
uniron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles unira
uniras
unira
uniramos
unirades
uniran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles unirei
unirás
unirá
uniremos
uniredes
unirán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles uniría
unirías
uniría
uniriamos
uniriades
unirían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles una
unas
una
unamos
unades
unan

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles unise
unises
unise
unisemos
unisedes
unisen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles unir
unires
unir
unirmos
unirdes
uniren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
une
-
-
unide
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles unir
unires
unir
unirmos
unirdes
uniren

Xerundio unindo

Participio unido
unida
unidos
unidas