Venerando/Veneranda

Antropónimo que procede do latín Venerandus, nome persoal latino usado só en época cristiá, correspondente ao xerundivo do verbo ueneror ‘venerar’, primitivamente ‘pedirlles aos deuses un favor ou unha graza’. O verbo veneror estaba etimoloxicamente emparentado con venus, veneris ‘amor’; e de aquí a personificación Venus, a deusa do amor.