vicio
(< lat vitĭu)
-
s
m
vezo.
-
[RELIX]
-
s
m
Incapacidade para o ben e disposición habitual para as accións contrarias ao ben e á lei moral.
-
vicio capital
Nome dado tradicionalmente aos pecados capitais considerados non na individualidade do acto, senón como hábito.
-
s
m
-
s
m
[PSIC]
Modalidade de comportamento habitual referido á bebida, sexo, drogas e xogo, que non respecta as normas sociais.
-
s
m
Exceso de condescendencia con que se forma ou educa unha persoa ou animal.
-
s
m
[PAT]
Defecto, imperfección ou anomalía, especialmente aqueles que teñen carácter conxénito ou definitivo.
-
[DER]
-
vicio de/na forma
Expresión que nunha resolución ou proceso xudicial designa a falta de proposición non contida ou a falta dalgúns presupostos de orixe ou formais. En ambos os dous casos pode ter lugar a presentación de recurso de casación, por infracción da lei e por defecto de forma, respectivamente, a existencia do que comporta que o negocio sexa anulado.
-
vicio do consentimento
Alteración do consentimento nun contrato por erro, violencia, intimidación, dolo ou lesión.
-
vicio oculto
Defecto non manifesto que ten unha cousa vendida ou alugada e que non fai minguar o valor. Pode paliarse co saneamento.
-
vicio redhibitorio
icio oculto que pode dar lugar á rescisión da venda. A acción redhibitoria para a rescisión dos contratos prescribe ao cabo de seis meses.
-
vicio de/na forma
Refráns
- A cabra, co vicio, no cu dá cos cornos.
- O que non fuma nin bebe viño, lévallo o demo por outro camiño.
- O que non fuma nin toma tabaco, lévallo o diaño por outro buraco.
- O vicio trae o fornicio.
- Vezo collerás que despois non quitarás.
- Vezo poñas, que vezo quites.
- Vicio collas que non tollas.
- Vicios collas que non tollas.